Αφορμή για το άρθρο μου στάθηκε ένα κείμενο στο site “protagon”, με τίτλο τα παιδιά της Ευρώπης. Πρόκειται για μια επιστολή που υπογράφεται από περίπου 25 άτομα, εμφανιζόμενα με διάφορες επαγγελματικές ιδιότητες.
Αποκρύπτουν φυσικά αρκετοί εξ αυτών που υπογράφουν- ως είθισται σε τέτοιου είδους κινήσεις- τη στενή τους πρόσδεση με διάφορους ρόλους σε υπουργικά περιβάλλοντα και στο πρωθυπουργικό περιβάλλον της τελευταίας διετίας, δηλαδή στο στενό κρατικό πυρήνα που είναι υπεύθυνος για την αποτυχημένη μνημονιακή πολιτική.
Eπίσης αρκετοί εξ αυτών ουδέποτε προχώρησαν σε λογοδοσία, που τόσο ένθερμα υποστηρίζουν, ως προς το τι έπραξαν σε αυτές τις θέσεις που κατείχαν. Το ζήτημα ωστόσο δεν είναι προσωπικό. Τα πρόσωπα είναι απλά ενδεικτικά μιας νοοτροπίας.
Το σημαντικό είναι το κεντρικό μήνυμα αυτών των κινήσεων που ξεπηδούν ως υπερασπιστές της μετριοπάθειας, της ευρωπαϊκής προοπτικής, της “λογικής”, του “ρεαλισμού”, της