Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Γιάνη μου, το μολύβι σου









Ανήκα στις βαρουφίτσες. Ημουν ανάμεσα στις πολλές γυναίκες τις ενθουσιασμένες με τον Γιάνη. Μας γοήτευε και μας ενέπνεε. Στον δυναμισμό του λόγου του και στην ανατρεπτική παρουσία βλέπαμε τη μαχητική αισιοδοξία που είχαμε: πως και μόνο που εκλέξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση θα φέρναμε τα πάνω κάτω στη χώρα, θα τρομοκρατούσαμε τους δανειστές, θα λυγίζαμε την Ευρώπη.
Με παραπανίσια ζέση στη βαρυχειμωνιά του ’15, στο Σύνταγμα, έξω από το Κοινοβούλιο, στηρίζαμε με πάθος τον αγώνα τον καλό.
Σε κάποια μάλιστα από εκείνες τις αξέχαστες, πολυπληθείς συγκεντρώσεις κάποιες γυναίκες ξετύλιξαν και αφίσες που είχαν τυπώσει με το θεληματικό πρόσωπο και φωτογραφηθήκαμε. Εχω και τη φωτογραφία και την αφίσα. Δεν έχω το όνειρο.
Δεν μετανιώνω που ήμουν ρομαντική και αισιόδοξη. Θλίβομαι όμως για όσα επακολούθησαν. Οχι τόσο γιατί αποδείχτηκε πόσο ανεδαφικό ήταν που πιστεύαμε ότι μια χώρα καταχρεωμένη θα μπορούσε να το παίξει και τσαμπουκάς, όσο γιατί ευφυείς άνθρωποι σαν τον Βαρουφάκη, που διαχειρίστηκαν θέσεις υψηλής ευθύνης, δεν μπόρεσαν, μέσα στη σεβαστή διαφωνία τους, να προστατέψουν τον εαυτό τους· από το να γίνει το εύκολο, πιασάρικο επιχείρημα των αντιπάλων τους.
Και ο Γιάνης επιμένει να δίνει τροφή στο σύστημα που πολεμά λυσσαλέα να ανατρέψει μια πραγματικότητα που χαλάει τη βολή του.
Κι έτσι τώρα, το πρόσωπο του Γιάνη στα εξώφυλλα των εφημερίδων εμφανίζεται μυστηριώδες, ραδιούργο και επικίνδυνο για να ταιριάζει γάντι με τις σκοτεινές επιδιώξεις και τις συνωμοσίες του Αλέξη και της παρέας.
Νιώθω θυμό που ο καθηγητής Βαρουφάκης επιτρέπει στην επιστημονική του ιδιότητα να αναλώνεται με τόση υπερβολή ώστε να αυτοενεχυριάζεται. Γιατί σκέφτομαι πως τριάντα και βάλε χρόνια ως καθηγήτρια δίδασκα τους μαθητές μου πως είδηση είναι το γεγονός. Και επέμενα να μάθουν να διακρίνουν την είδηση από το κάθε λογής σχόλιο.
Και ακούω τώρα, από ραδιόφωνα σαν τον «9,84» ή τον «Βήμα FM», που θέλουν να τρέφονται ακόμη από την αξιοπιστία της παλιάς καλής τους φήμης, να παρουσιάζουν στα δελτία ειδήσεων, δηλαδή στα γεγονότα της ημέρας, πρώτη, εκτενή είδηση τα γραφόμενα του Γιάνη, τα λεγόμενα του Γιάνη, τα σχόλια επί των υποθέσεων του Γιάνη και ψάχνω απεγνωσμένα να βρω το γεγονός.
Και αναρωτιέμαι, Γιάνη, μήπως, μια και δεν καταφέραμε να σκίσουμε τα μνημόνια, είναι ώρα να σκίσουμε τα πτυχία μας;
*Δρ φιλόλογος, ε.τ. σχολική σύμβουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου