Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Ανθρωπιά παρά θιν’ αλός






































Συντάκτης: 
Ι. Μουτζούρης*

Ηταν μέσα Σεπτεμβρίου. Περιφερόμουν στα μονοπάτια και τις ακτές της Λεσβιακής Ανοίξεως των γραμμάτων, στα βορειοανατολικά της πανόμορφης νήσου.
Εβλεπα με θλίψη τα άτακτα νεανικά καραβάνια απελπισμένων της Ανατολής να αποβιβάζονται στην Αιολική Γη και πεζοπορώντας να κατεβαίνουν στον λιμένα της Μυτιλήνης 40 και 60 χιλιόμετρα μακριά.
Μόνοι, αβοήθητοι, πεινασμένοι, βρεγμένοι, ζητώντας πέρασμα για πιο βόρεια και πιο πλούσια κλίματα. Αφήνοντας στο διάβα τους στο οδόστρωμα πολλά σημάδια του περάσματός τους.
Στις ίδιες αγυιές της Λέσβου, αυτό το ηλιόλουστο Σάββατο, δύο μήνες μετά.
Τα ίδια σαπιοσκαριά να φθάνουν φορτωμένα στη Λεσβία γη.
Ομως τούτη τη φορά στις ίδιες ακτές βλέπω ανθρώπους πολλούς να τους περιμένουν, νέοι και πιο μεγάλοι, ξανθοί και Μεσογειακοί, πολλοί Λέσβιοι, όλοι με φωτιά στα μάτια.
Να τους καθοδηγούν, να τους στεγνώνουν, να τους ντύνουν.
Βλέπω ατελείωτες ουρές λεωφορείων να τους μεταφέρουν στη Μυτιλήνη σε καταυλισμούς που τοπικές αρχές και οι ίδιοι διαμόρφωσαν για καταγραφή και διασταύρωση, τόσο απαραίτητες και απαιτητές τούτες τις κακές ημέρες.
Βλέπω Ανθρώπους. Λέσβος, ακόμη μια φορά διδάσκεις!
*καθηγητής, πρ. πρύτανης ΕΜΠ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου