Δεν θέλουμε να προεξοφλήσουμε τα αποτελέσματα της επίσκεψης Σαμαρά που αρχίζει σήμερα στην Ουάσιγκτον. Πραγματοποιείται όμως σε δυσμενείς συνθήκες για τα ελληνικά συμφέροντα.
Ο πρωθυπουργός έχει περιπέσει στη θέση του "καλού μαθητή" της Μέρκελ,
το διεθνές κύρος της χώρας έχει καταρρακωθεί λόγω του Μνημονίου,
η κυβέρνηση βρίσκεται σε ανοιχτό πόλεμο με την κοινωνία.
Εν ονόματι ποιων και για ποιους λόγους μεταβαίνει ο Σαμαράς στην Ουάσιγκτον;
Όπως συνέβαινε και με προηγούμενες κυβερνήσεις, η σημερινή κυβέρνηση αισθάνεται την ανάγκη να δικαιολογηθεί για το ταξίδι, διαισθανόμενη ότι ο ελληνικός λαός έχει μνήμη και πολιτική κρίση και δεν ξεγελιέται με τη μόνιμη δικαιολογία πως με την επίσκεψη επιδιώκεται η χώρα να μπει στο "αμερικανικό γεωπολιτικό ραντάρ".
Τώρα μάλιστα οι κρατούντες κραδαίνουν και προσδοκίες επενδύσεων!
Αυτή ακριβώς η αντίληψη για το "ραντάρ" περικλείει πρόσθετους κινδύνους για τη χώρα μας. Αυτή την περίοδο η αμερικανική πλευρά γλιστράει σ' έναν ιδιότυπο ακήρυκτο πόλεμο κατά του ανερχόμενου ισλαμικού ριζοσπαστισμού των αραβικών μαζών.
Ακόμα και τα πραξικοπήματα μετονομάζονται σε δημοκρατία! Μόλις προχθές έκλεισαν για αρκετές μέρες όλες οι αμερικανικές πρεσβείες στη Μέση Ανατολή.
Στον αμερικανικό σχεδιασμό η συγκρότηση αξόνων με βασικό παίκτη το Ισραήλ παραμένει το στρατηγικό αντίβαρο. Η ενέργεια αποτελεί το όχημα (ή μήπως το "δόλωμα";) για την ένταξη της Κύπρου και της Ελλάδος σε στρατηγικό άξονα υπό την πρωτοκαθεδρία του Ισραήλ, το οποίο λειτουργεί ως περιφερειακή δύναμη-υπεργολάβος των αμερικανικών συμφερόντων.
Τι θα κερδίσει η χώρα από μια τέτοια γεωπολιτική πρόσδεση;
Πρόγευση πήραμε από το ξεπούλημα του ΔΕΣΦΑ, που επελέγη από τα αμερικανικά συμφέροντα ως δρόμος αγωγών ενέργειας. Είναι, άραγε, η ώρα να εμφανιστεί η Ελλάδα ως μέρος ενός άξονα που διευκολύνει το αραβικό άνοιγμα της Τουρκίας;
Η κυβέρνηση εμφανίζεται να προσδοκά ότι ο Ομπάμα θα πιέσει τη Μέρκελ για "κούρεμα του ελληνικού χρέους". Πράγματι, ανάμεσα στις δυο πλευρές υφίστανται διαφορετικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας κρίσης.
Οι προσεγγίσεις αυτές όμως αντανακλούν διαφορετικά συμφέροντα, διαφορετικές οικονομικές αντιλήψεις και διαφορετικά πολιτικά σχέδια.
Δεν θα αλλάξει μυαλά η Μέρκελ επειδή θα τη μαλώσει ο Ομπάμα!
Οι διεθνοπολιτικές αντιπαραθέσεις αποδίδουν μόνο στον βαθμό που τροποποιούν ή επηρεάζονται από τον εσωτερικό πολιτικό συσχετισμό, στην προκειμένη περίπτωση από την ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων για να ηττηθεί η πολιτική της ακραίας λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρωζώνη.
Στο μέτωπο αυτό ο Σαμαράς είναι με τη Μέρκελ και απλώς προσδοκά να ακούσει κάποια καλά λόγια από τον Ομπάμα...
Η χώρα διανύει περίοδο κοινωνικής αποσάθρωσης.
Με τον λαό στο περιθώριο, άνεργο, να βυθίζεται στη φτώχεια και απελπισμένο, με τα μορφωμένα παιδιά να συγκροτούν κατά δεκάδες χιλιάδες τις νέες στρατιές των μεταναστών, έχει καταρρακωθεί η διεθνής ελληνική παρουσία.
Η επίσκεψη Σαμαρά θα προσθέσει μόνον άλλη μια "φωτογραφία" στο άλμπουμ που διαθέτει. Προχθές ήταν το νεύμα της Μέρκελ.
Σήμερα είναι η υπόκλιση στον Λευκό Οίκο.
Ο Σαμαράς μπορεί να φαντασιώνει ότι τον παίρνουν τοις μετρητοίς.
Τι κερδίζει όμως ο λαός;
Τι κερδίζουμε από τον θερινό κυβερνητικό τουρισμό;
Μήπως το ισχυρότερο αποτέλεσμα θα είναι να ενισχυθούν οι πιέσεις για απαξίωση της εργασίας εν ονόματι φρούδων ελπίδων για αμερικανικές επενδύσεις;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου