Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Δήμος Αθηναίων: Αδιαφορία, ανικανότητα ή και διαφθορά;















ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Με αφορμή την κοινή συνέντευξη τεσσάρων υποψηφίων για τον θώκο του δημάρχου της ελληνικής πρωτεύουσας, ένιωσα την ανάγκη, ως δημότης και πολίτης, να παρουσιάσω τις δικές μου εμπειρίες και ιεραρχήσεις. Μένω στην Αθήνα, στην ίδια γειτονιά, στην Κυψέλη, από το 1972 που ήρθα ως φοιτητής. Ποτέ άλλοτε τόσο πολύ δεν είδα σε τόσο άθλια κατάσταση την πόλη που ζω.
ΟΚΤΩ χρόνια Καμίνη, οκτώ χαμένα χρόνια από έναν δήμαρχο βιτρίνα, που τον κουμαντάριζαν η διαπλοκή και το κατεστημένο πολλών διαπλεκόμενων «επαγγελματιών» δημοτικών συμβούλων και υπαλλήλων.
ΜΕΓΑ θέμα, που ξέφυγε από το ντιμπέιτ των τεσσάρων υποψηφίων, η διαχείριση των απορριμμάτων. Τραγική κατάσταση. Μηδέν ανακύκλωση! Ευτυχώς που κάποιοι μετανάστες με τα καροτσάκια τους συλλέγουν κάποια από τα ανακυκλώσιμα απορρίμματα. Κάδοι σπασμένοι, πολλοί χωρίς καπάκια, που δεν πλένονται ποτέ (!!!), και ας γίνονται εστίες μόλυνσης και απειλή για τη δημόσια υγεία! Τα μισά σκουπίδια μέσα και τα υπόλοιπα χύμα έξω!
ΔΕΝ θα έπρεπε οι αρμόδιες υπηρεσίες, που έχουν την ευθύνη για τη δημόσια υγεία, να κάνουν κάτι; Θα έπρεπε, αλλά δεν έχουν κάνει τίποτα. Υπάρχουν κάδοι στους οποίους κάποιοι ασυνείδητοι επαγγελματίες εστίασης ρίχνουν, χωρίς κανέναν κανόνα, τα μαγειρικά υπολείμματα. Και συνεχίζουν να τα ρίχνουν, αφού σχεδόν κανείς από τους δημόσιους λειτουργούς δεν κάνει τη δουλειά του. Περνάω από δρόμους με τέτοιους κάδους και σμήνη από μύγες και κουνούπια τα έχουν μετατρέψει σε καταφύγια, κάτι σαν κυψέλες!
ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ καθαριότητας δεν ασχολούνται με τη στατιστική, δηλαδή να ενημερώσουν πού οι κάδοι υπερχειλίζουν, ώστε να προστεθούν κι άλλοι. Πού υπάρχει τεράστια ποσότητα χαρτικών από συσκευασίες εμπορευμάτων, ώστε να τοποθετηθεί και κάδος ανακύκλωσης.
ΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ και οι πλατείες έχουν καταληφθεί πολύ πέραν των ορίων με την ανοχή των υπηρεσιών του δήμου. Δεν μένουν ελεύθεροι, ούτε οι ειδικοί χώροι για τα ΑμεΑ, ούτε και αυτές οι μικρές, ειδικής σήμανσης πεζοδρομήσεις για τυφλούς και άτομα με ειδικές ανάγκες.
ΟΥΤΕ υπάρχουν χώροι πρασίνου και χώροι για τα παιδιά να παίξουν. Οι χώροι ελεύθερης στάθμευσης είναι ελάχιστοι. Τα ειδικά δημόσια ή ιδιωτικά πάρκινγκ λιγοστά. Έρημα κτήρια, μερικά πολύ αξιόλογα, αναξιοποίητα και επικίνδυνα για την ασφάλεια των πολιτών.
ΜΠΟΡΕΙΤΕ να με ρωτήσετε: Και εσύ, κύριε, τι έκανες ως υπεύθυνος πολίτης για όλα αυτά; Λοιπόν, που λέτε, πριν από τέσσερις μήνες έστειλα και πρωτοκόλλησα επιστολή προ το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων περιγράφοντας όλα αυτά που αναφέρω και πολλά ακόμη. Την επόμενη μέρα η επιστολή μου είχε κοινοποιηθεί σε μαγαζάτορες της περιοχής από πρόθυμους να με καρφώσουν δημοτικούς συμβούλους!
ΤΙ ΕΓΙΝΕ; Μετά από δύο μήνες έλαβα επιστολή του Δημοτικού Συμβουλίου που με ενημέρωσε πως η δική μου επιστολή διαβιβάστηκε στις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες ώστε να δράσουν αναλόγως. Τι έγινε μετά από αυτό; Απολύτως τίποτα.
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ τι άλλο μπορώ να κάνω χωρίς να πέσω θύμα προπηλακισμού από τύπους που παραβιάζουν προκλητικά κάθε κανόνα. Και συνεχίζουν να παραβιάζουν προκλητικά τους κανόνες επειδή έχουν την ανοχή των μηχανισμών του δήμου.
ΚΑΙ ΚΑΛΑ που το δικό μου επάγγελμα ως δημοσιογράφου μου επιτρέπει να δημοσιοποιήσω μια θλιβερή για την εποχή μας περιπέτεια, για τις ανάγκες μας, για τη δημοκρατία και τη νομιμότητα, για την επιθυμία η πατρίδα μας να γίνει ένα σύγχρονο ευνομούμενο κράτος. Οι άλλοι πολίτες; Που δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα;
ΔΥΣΤΥΧΩΣ σκύβουν το κεφάλι και δεν τολμούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους. Δεν μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και αναζητούν, αν αναζητούν, ακόμα λύσεις από τους μηχανισμούς του πελατειακού συστήματος. Του μόνου συστήματος με αποθέματα ενέργειας.
ΑΥΤΟ ήθελε να πει και η σύζυγος του πρωθυπουργού όταν δήλωσε πως «πήραμε την κυβέρνηση, αλλά όχι και την εξουσία». Και δυστυχώς οι εξουσίες είναι πολλές, και από αυτές αρκετές αόρατες. Υπάρχουν οι εξουσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η εξουσία των πολεοδομιών με τη δημιουργία «τάφων» σε Μάνδρα και Μάτι -και πού αλλού δεν έχουμε ακόμα μάθει και ελπίζω να μη χρειαστεί να μάθουμε.
ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ της νύχτας και της προστασίας της επιχειρηματικότητας. Οι εξουσίες και πιάτσες κατά γειτονιά, εξουσίες των ναρκωτικών και του παραεμπορίου. Έτσι το σύνθημα «Ο λαός στην εξουσία» παραμένει δυστυχώς μια -ρεαλιστική, ελπίζω- ουτοπία.
dchristou52@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου