Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Ο Ομπάμα, η Γερμανία και ο κίνδυνος διάλυσης της Ε.Ε.-Χρήστου Δημήτρης




















http://www.avgi.gr/article/10811/7662345/o-ompama-e-germania-kai-o-kindynos-dialyses-tes-e-e-

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ τα είπε όσο πιο καθαρά γίνεται. Οι πολιτικές λιτότητας βαθαίνουν την ύφεση και την κοινωνική κρίση και σε τελική ανάλυση απειλούν την ίδια τη δημοκρατία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός χτύπησε από το Βερολίνο την καμπάνα του κινδύνου διάλυσης της Ε.Ε.


Η παρουσία και η σημαντική ομιλία του Ομπάμα στην Αθήνα αποτελούν μια παρακαταθήκη για τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Ο λόγος του απερχόμενου προέδρου με μεγάλες αναφορές στην Αθηναϊκή Δημοκρατία, την πρώτη απόπειρα δημοκρατικής διακυβέρνησης στον κόσμο των βασιλέων, ήταν εξαιρετικά δομημένος και οραματικός. Οραματικός διότι δεν αγιοποίησε το σύστημα των κοινοβουλευτικών δημοκρατιών σήμερα και διότι έθιξε το μείζον, που είναι η έννοια του Πολίτη όπως έχει περιγραφή στη δημοκρατία των Αθηναίων. Την έννοια του Πολίτη, που δίχως αυτήν, την υψηλών απαιτήσεων μονάδα, το σύνολο είναι αδύναμο και η Δημοκρατία εκτρέπεται εύκολα στον αυταρχισμό.

ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ισχυρότερης χώρας και ο πρόεδρος Ομπάμα υπηρέτησε τα συμφέροντα των ΗΠΑ στον κόσμο. Δική του είναι η ευθύνη για το φιάσκο στη Λιβύη και το αιματοκύλισμα στη Συρία. Δεν δίστασε να κάνει την αυτοκριτική του σε ό,τι τον αφορά. Όμως αυτά που πρέπει να κρατήσουμε είναι η παγκόσμια προβολή της Ελλάδας και η υποστήριξη της χώρας μας και στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης. 
Κινητήρια δύναμη της νέας εποχής είναι το όραμα. Η πρόβλεψη των εξελίξεων που αλλάζουν δραματικά τις σχέσεις παραγωγής και που το έδαφος της ανάπτυξής τους είναι ο κόσμος όλος. Το να διορθώσεις τις ατέλειες στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας είναι ζωτικής σημασίας ανάγκη και καθήκον. Όπως τόνισε: “Η παγκοσμιοποιημένη άποψη ενισχύει τις ανισότητες, οι παγκόσμιες ελίτ ζουν σε διαφορετικό κόσμο, δεν πληρώνουν φόρους και χειραγωγούν τους ανθρώπους. Αυτή η ανισότητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Τώρα, όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να είναι ανεκτό”.

ΠΑΝΤΑ πρέπει να κοιτάζουμε προς το μέλλον, είπε ο Μπάρακ Ομπάμα και υπογράμμισε: “Η καλύτερη ελπίδα για πρόοδο σχετίζεται με τις ανοιχτές αγορές, τη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το τρέχον μονοπάτι της παγκοσμιοποίησης απαιτεί διορθώσεις. Ο αρνητικός αντίκτυπος και οι συνέπειες να αφορούν ολοένα και λιγότερους. 
Γνωρίζουμε το μονοπάτι για ανοικτές κοινωνίες, χωρίς αποκλεισμούς, το θέμα είναι αν έχουμε την πολιτική βούληση”. Αλήθεια έχουμε τη βούληση; Έχουνβούληση, για παράδειγμα, η Γερμανία, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε, να ομολογήσουν ότι η συνταγή της λιτότητας απειλεί την ενότητα, το παρόν και το μέλλον της Ε.Ε.; Δύσκολη η απάντηση. Η ειλικρινής απάντηση. Διότι μέχρι σήμερα η Γερμανία ήταν η μόνη κερδισμένη από την πολιτική των αυστηρών δημοσιονομικών προσαρμογών. Τόσο κερδισμένη που το ετήσιο εμπορικό της ισοζύγιο ξεπέρασε (217 δισ. ευρώ) το αντίστοιχο της γιγαντιαίας οικονομίας της Κίνας!

ΑΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ από την άμεση αντίδραση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών στις παρεμβάσεις του Μπάρακ Ομπάμα από την Αθήνα για τερματισμό των πολιτικών λιτότητας και ρύθμιση τώρα του ελληνικού δημοσίου χρέους, η γερμανική ηγεσία δεν σκοπεύει να κάνει πίσω, τουλάχιστον στον δημόσιο λόγο της. Η αγένεια και η σπουδή του Σόιμπλε να δηλώσει με πλάγιο τρόπο (διαρροή) ότι «Όποιος λέει ‘θα ανακουφίσουμε τα χρέη σας’ προσφέρει κακή υπηρεσία στην Ελλάδα», τη στιγμή που την επόμενη κιόλας ημέρα ο Αμερικανός πρόεδρος θα βρισκόταν στο Βερολίνο, είναι χαρακτηριστική της γερμανικής αλαζονείας. Μιας αλαζονείας που προκαλεί ήδη σοβαρές ανησυχίες. Καθόλου τυχαία δεν ήταν η παρέμβαση του Γάλλου πρωθυπουργού Εμανουέλ Βαλς από το Βερολίνο, λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση κορυφής Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας Βρετανίας και Ισπανίας με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα όταν προειδοποίησε: “Η Ε.Ε. διατρέχει τον κίνδυνο να διαλυθεί εάν η Γαλλία και η Γερμανία ειδικά δεν εργαστούν πιο σκληρά για την τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και δεν λάβουν υπόψη τις ανησυχίες των Ευρωπαίων πολιτών”.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ερώτημα σήμερα δεν είναι αν η γερμανική ηγεσία θα προσπεράσει τις προτάσεις Ομπάμα. Σύντομα, ένας νέος πρόεδρος θα βρίσκεται από την 21η Ιανουαρίου στον Λευκό Οίκο και η Γερμανία -κυρίως- έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για τα ζητήματα προστατευτισμού που μπορεί να ενεργοποιήσει ο νέος Αμερικανός πρόεδρος. 
Όμως ο μεγάλος τρόμος του Βερολίνου και της ηγεσίας Μέρκελ είναι η αλλαγή στρατηγικής σε ό,τι αφορά τον αποκλεισμό της Ρωσίας με οικονομικά και στρατιωτικά μέσα. Η γερμανική Δεξιά πόνταρε να αναλάβει το μάνατζμεντ του ρωσικού περιορισμού έξω από τα σύνορα της Ευρώπης, αποσπώντας ντε φάκτο την ολοκληρωτική οικονομική, πολιτική και γεωστρατηγική ηγεμονία της ηπείρου. 
Το σχέδιο αυτό απειλείται και αυτό φάνηκε από την ανησυχία της Γερμανίδας υπουργού Αμύνης Ούρσουλα Φον Ντερ Λάινεν, που έσπευσε να ζητήσει από τον Ντόναλντ Τραμπ “να ξεκαθαρίσει τις απόψεις του για τη Ρωσία και να καταλάβει ότι πρέπει να συμπεριφερθεί απέναντι στο ΝΑΤΟ σαν αυτό να είναι μια συμμαχία κοινών αξιών και όχι μια επιχείρηση”.

Η ΓΑΛΛΙΑ -κυρίως- αλλά και οι χώρες της πρωτοβουλίας του Νότου έχουν μια ευκαιρία από κοινού να απαιτήσουν την επαναλειτουργία της Ε.Ε. με δημοκρατικούς όρους για το κοινό συμφέρον. Αν το Βερολίνο στυλώσει πάλι τα πόδια, η Ε.Ε. δεν θα πάει μακριά.

dchristou52@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου