Κακώς πολώνει ο Σαμαράς δηλαδή;
Γράφει ο Πέτρος Κωστόπουλος:
Πολλή κουβέντα έγινε τον τελευταίο καιρό για την πόλωση που επέλεξε να κάνει ο Σαμαράς (και ο Βενιζέλος όσο τον παίρνει) σαν πολιτική αντιμετώπιση του ΣΥΡΙΖΑ. Έχω την αίσθηση ότι ο τρόπος που γράφεται ακόμα και από κεντρώες εφημερίδες (εννοείται ότι εξαιρείται η ΑΥΓΗ ή διάφοροι άλλοι) είναι σαν να διάλεξαν ένα λάθος αν όχι κακό δρόμο.
Πάρα πολύ περίεργο μου φαίνεται αυτό, δεδομένου ότι η πόλωση έχει ξεκινήσει πολλούς μήνες πριν και μάλιστα σε ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Δικαίωμά του δεν λέω, αλλά ποιος άρχισε να μιλάει για δημοψηφίσματα, ανατροπές και απαλλαγές; Αν για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ η συνέχιση της διακυβέρνησης Σαμαρά προμηνύει την ολική καταστροφή, τότε τι αποτελεί η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για όλους όσοι πιστεύουν ότι ίσως άρχισε να φαίνεται φως στο τούνελ;
Δεν με ενδιαφέρει να πάρω θέση για το ποια είναι σωστότερη πολιτική αλλά είναι προφανές ότι για όποιον πιστεύει ότι η ανάκαμψη θα έρθει μέσα στους παγκόσμιους οικονομικούς νόμους και με τις νόρμες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως με το πώς το κεφάλαιο διεθνές ή ντόπιο επενδύει (καλώς ή κακώς μιας και δεν τους βλέπω για παράρτημα του Ερυθρού Σταυρού ή των καλών Σαμαρειτών, ή του Στρατού Σωτηρίας) τότε οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ όπως έχουν εκφραστεί (τώρα, δεν ξέρω και ποιες ακριβώς μιας και υπήρξε πολυφωνία) είναι σαφές ότι θα φέρουν πράγματι την πλήρη ανατροπή στην υπάρχουσα διαδικασία εξόδου από την κρίση.
Κάποιοι το πιστεύουν κάποιοι διαφωνούν και πιστεύουν το ανάποδο. Για αυτούς που το πιστεύουν, όπως ο Σαμαράς, υποχρέωσή τους είναι να απαντήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ με τον ίδιο τρόπο. Αλλιώς θα αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι η πολιτική διαδραματίζεται σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη όπου αν κάποιος σου τραβήξει ένα χαστούκι πρέπει να γυρίσεις και το άλλο μάγουλο. Ή με όρους Γκάντι, να αρχίσει δηλαδή ο Σαμαράς να κάνει λίγο γιόγκα, λίγο διαλογισμό, και να μοιράσει παντού αγάπη.
Έγινε ακόμα πιο σαφές τις τελευταίες ημέρες με τις πρόσφατες αποκαλύψεις ότι η περίπτωση ανάληψης διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ φοβίζει και την Ευρωπαϊκή Ένωση και το διεθνές κεφάλαιο που θα μπορούσε να επενδύσει. Αυτό φάνηκε και από το λεγόμενο σχέδιο Ζ και την πρόβλεψη να μας δώσουν δολάρια του Σαντάμ αν βγαίναμε από το ευρώ...
Προφανώς κακώς, αλλά ουδείς μπορεί να ζητήσει λογαριασμό από αυτόν που βάζει το χέρι στην τσέπη για το πού θα διαθέσει τα χρήματά του. Να τους βρίζουν μπορούν, να τους αναγκάσουν δεν μπορούν. Λυπάμαι, αλλά η ρήση της Θάτσερ (που πολύ την μίσησα και την έβρισα) ότι ο σοσιαλισμός τελειώνει, όταν τελειώσουν και τα δανεικά, ήταν προφητική. Είχε κάνει μεγάλες χοντράδες η Σιδηρά Κυρία αλλά δύσκολα μπορείς να της αμφισβητήσεις την ορθότητα αυτών των λόγων.
Κουτσά-στραβά φαίνεται ότι κάτι κινείται στην πιάτσα, σε οικονομικό επίπεδο. Αυτό το βλέπεις και το ακούς από παντού. Άρχισε να ξανασυζητιέται η χώρα σαν πιθανός τόπος επενδύσεων. Ίσως είναι και οργανωμένο έγκλημα-παραμύθι που πλασάρει κάποιο διεθνές καπιταλιστικό, σιωνιστικό κέντρο για να βοηθήσει τον Σαμαρά, όπως πολλοί θα ήθελαν να ξαναπούν. Είναι σαφές ότι η σταθερότητα της πορείας που ακολουθούμε δεν σηκώνει κλυδωνισμούς. Δεν είμαι σίγουρος ότι έχει πετύχει ή ότι φτάσαμε στην περιβόητη ανάκαμψη, αλλά δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να αλλάζεις ριζικά στρατηγική και τακτική μέσα σε τρία χρόνια.
Οπότε όσο καταστροφή είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ η συνέχιση της διακυβέρνησης Σαμαρά άλλο τόσο καταστροφή και χειρότερα είναι για όλους όσους πιστεύουν ότι η Ελλάδα θα πρέπει για να ξαναδεί άσπρη μέρα να κινηθεί μακρυά από τον κρατικισμό και να μπορέσει κάποτε να έχει μία σοβαρή ελεύθερη οικονομία. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είτε σε αυτές που υπάρχει μία δεξιά φιλελεύθερη πολιτική τύπου Αγγλίας είτε στις σκανδιναβικές όπου έχεις έναν κοινωνικό καπιταλισμό. Άλλο μοντελάκι προς το παρόν δεν υπάρχει και δεν θα μου άρεσε καθόλου να είμαστε εμείς το νέο πειραματόζωο. Βρήκαν λέει το φάρμακο της φαλάκρας σε ποντίκια, όπως βρήκε ο Τσάβες το φάρμακο απέναντι στον καπιταλισμό, αλλά παρ΄ότι μου λείπουν μαλλιά λέω να μην το δοκιμάσω. Ακόμη...
Μπορεί εκατομμύρια Έλληνες να είναι ακόμα θυμωμένοι και αγανακτισμένοι με τα όσα έχουν συμβεί. Και σωστό είναι μέσα στον Αρμαγεδδώνα που μας έχει πλακώσει εδώ και πέντε χρόνια στην ουσία. Αλλά παρά αυτόν τον θυμό τα αποτελέσματα των εκλογών λένε ότι προς το παρόν οι πολίτες δεν θέλησαν να εμπιστευτούν ούτε δήμους στον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ταυτόχρονα στην Νέα Δημοκρατία ότι ή φέρνεις αποτέλεσμα ή μετράς μέρες. Ο απελπισμένος και από τα μαλλιά του πιάνεται.
Βέβαια πιστεύω ότι πολλοί Έλληνες βρίσκονται μακρυά από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Χρυσή Αυγή και έχουν πάθει ένα ψυχολογικό τραλαλά με τα κόμματα και τους πολιτικούς. Έχουμε χάσει και τα αυγά και τα πασχάλια και μπορούμε να ψηφίσουμε ακόμα και με κριτήριο τι θα φέρουν τα ζάρια που θα ρίξουμε την μέρα της κάλπης. Αλλά και πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί να μην πιστέψεις στα ζάρια ή στους οιωνούς. Γίνονται θαύματα. Εδώ έχουμε δει να ζωντανεύουν οι νεκροί. Τα συνθήματα, του ΠΑΣΟΚ του 1974, που ήμασταν μωρά παιδιά, επιστρέφουν το 2014 αμετάλλακτα με τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ εμείς πια έχουμε γεράσει. Σαν να μην πέρασε μία μέρα. Σαν να πήγαν τσάμπα τα 40 αυτά χρόνια.
Γι΄ αυτό λέω ότι ο Σαμαράς για ό,τι πιστεύει και εκπροσωπεί δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να μιλάει όχι με την Καινή αλλά με την Παλαιά Διαθήκη και τον οφθαλμό αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος. Τον κατηγορείς; Σιγά την έκπληξη.
Πηγή: koolnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου