Να βρούνε γωνιά ν’ ακουμπήσουν, σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός κι εκεί καθώς θα μιλάμε θα ’ρθει συντροφιά κι ο Χριστός

Χρόνια πολλά σ'όλους τους ανέστιους,μόνους συνανθρώπους μας,

χρόνια πολλά στους προσφυγες,

στους φυλακισμένους στα ελληνικά στρατόπεδα συγκέντρωσης,

σ'όλους τους φτωχούς,

απελπισμένους,

σ'αυτούς που αγωνιούν για το αύριο,

σ'αυτούς που σκέπτονται κάθε μέρα πώς θα θρέψουν το παιδί τους.
Χρόνια πολλά σ'αυτούς που ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ!

Αφιερωμένος αυτός ο ύμνος στους υποκριτές "χριστιανούς",θρησκευόμενους και νυκοκυραίους.

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, 

τη λάμπα κρατώ ψηλά, 

να δούνε της γης οι θλιμμένοι, 

να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά.

Να βρούνε στρωμένο τραπέζι, 

σταμνί για να πιει ο καημός

κι ανάμεσά μας θα στέκει

ο πόνος, του κόσμου αδερφός.

Να βρούνε γωνιά ν’ ακουμπήσουν, 

σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός

κι εκεί καθώς θα μιλάμε

θα ’ρθει συντροφιά κι ο Χριστός.