Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2020

Επιδοτήσεις, διορισμοί και μεράκλωμα με το «Σταυρό του Νότου»- Δημήτρης Κανελλόπουλος




 Στο Σαββατιάτικο άρθρο του στα ΝΕΑ ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης, αναδεικνύει μία ακόμα πτυχή του Θάνου Μικρούτσικου που προφανώς αγνοούσαμε...
Ο Θάνος, κατά τον συγγραφέα και αρθρογράφο, ήταν ο συνθέτης, τα τραγούδια του δηλαδή, των Ελλήνων των «διορισμών και των επιδοτήσεων». Να και κάτι που δεν γνωρίζαμε. Ιδού: «Όσο απομακρύνονταν οι Έλληνες από τον γενάρχη τους Οδυσσέα, "τον άντρα τον πολύτροπο", και βούλιαζαν στην τρυφηλή ζωή των διορισμών και των επιδοτήσεων, τόσο μεράκλωναν με τον Σταυρό του Νότου», έγραψε.
Ήταν η εποχή που κατά τον Χρήστο Χωμενίδη, «στις μουσικές όμως σκηνές οι θαμώνες τρέκλιζαν (βοηθούσε και το αλκοόλ) λες κι είχαν μόλις δέσει το καράβι τους. Ο Θάνος Μικρούτσικος βροντούσε το πιάνο φορώντας κασκέτο καπετάνιου και το κοινό μύριζε στα σινιέ του ρούχα το ψαρόλαδο».
Και συνεχίζει: «Όταν πάλι άλλαζε σκοπό και τραγουδούσε "έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη!", οι αποκάτω αφηνίαζαν, έτοιμοι έμοιαζαν να ξεπαρκάρουν τα τσερόκι τους και να πάνε να ανατρέψουν τον καπιταλισμό. Μιλάμε για μαζική παραίσθηση, η οποία οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία όχι μόνο του κράτους αλλά και της κοινωνίας».
Ευτυχώς, το ηθικοπλαστικό δίδαγμα του συγγραφέα δεν χάνεται: «Μπαίνοντας στο 2020, ευελπιστούμε ότι χάρη στην κρίση οι Έλληνες έχουν απαλλαγεί, σε ένα σημαντικό βαθμό, από τις αυταπάτες τους. Δεν αναζητούν πλέον επαναστάσεις στα όνειρά τους. Δεν πλαισιώνουν κάθε σημαίας τις ιστούς σαν ιδεώδεις -νωθροί στο μυαλό- υποτακτικοί».
Ολο παραδόξως δε, πάλι καλά από μια μεριά θα έλεγα, ο Χρήστος Χωμενίδης είναι ο μόνος που ανακάλυψε το αληθινό νόημα των τραγουδιών του Θάνου. Ούτε ο ίδιος ο συνθέτης δεν το γνώριζε. «Τα τραγούδια του μένει να βρουν την αληθινή τους σημασία, το γνήσιο νόημά τους. Να λειτουργούν στο εξής όχι σαν παρηγοριές και σαν φαντασιώσεις. Αλλά ως εγερτήρια».
Άλλα υποστήριζε βέβαια ο ίδιος ο συνθέτης στις συνεντεύξεις του, για την Ευρωπαϊκή Ενωση ή το πολιτικό σύστημα ή τον λαό με τις «παρηγοριές και σαν φαντασιώσεις» π.χ., τα εντελώς διαφορετικά από όσα πρεσβεύει ο κ. Χωμενίδης. 
Τι σημασία έχει όμως; 
Ηξερε ο Θάνος για τα δικά του τραγούδια περισσότερα απ΄ όσα ξέρει ο Χρήστος Χωμενίδης; 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου