Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η ανθρωπογεωγραφία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Αποκλίσεις, συγκλίσεις και νέα δεδομένα στην (ακόμα) κατακερματισμένη Κεντροαριστερά































Νίκος Λιονάκης



Στο συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης επαναβεβαιώθηκαν τα διάφορα “στρατόπεδά” της, που προσδιορίζονται διαφοροποιούμενα -διακριτικά ακόμα- τόσο από τις πολιτικές όσο και από τις οργανωτικές στοχεύσεις, παρότι συνολικά κινούνται εντός των ορίων της κεντρικής “γραμμής”.

Παράλληλα επαναβεβαιώθηκε και η κεντρική γραμμή των ίσων αποστάσεων της ΔΗ.ΣΥ. από ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., αλλά αποτυπώθηκαν και ορισμένα νέα δεδομένα, με βασικότερα την επανεμφάνιση - επανενεργοποίηση του Κ. Σημίτη, με ό,τι αυτό θα σηματοδοτήσει για τις στρατηγικές επιλογές της ΔΗ.ΣΥ. και του νέου φορέα, καθώς επίσης και την εμφάνιση προσώπων (νέων ή όχι) που σκοπεύουν να διεκδικήσουν αυξημένο ρόλο ενόψει της εκλογής αρχηγού που ανακοίνωσε η Φ. Γεννηματά για τον Οκτώβριο και το ιδρυτικό συνέδριο έως το τέλος του έτους.

Στη Χαρ. Τρικούπη η πρωτοκαθεδρία των κινήσεων
Η επικεφαλής της ΔΗ.ΣΥ. και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κρατά τα ηνία των αποφάσεων για την προοπτική του σχήματος έχοντας καταφέρει να εξασφαλίσει τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Οι “σωματοφύλακές” της στη Χαρ. Τρικούπη είναι πρωτίστως οι Π. Χρηστίδης, Χρ. Πρωτόπαπας, Μ. Όθωνας, Θ. Μωραΐτης, Τ. Αντωνίου.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε θέση να χαράσσει τη στρατηγική και να καταλήγει σε ισορροπίες με τους επικεφαλής των κομμάτων / κινήσεων της ΔΗ.ΣΥ., γεγονός που προκύπτει κυρίως από την καταφανώς μεγαλύτερη επιρροή που διαθέτει το ΠΑΣΟΚ στην υπόθεση της “ανασυγκρότησης” σε σχέση με τις άλλες “συνιστώσες”, κάτι που απορρέει με τη σειρά του από το δυσανάλογα μεγαλύτερο μέγεθός του έναντι των υπόλοιπων πλευρών.
Αυτό δεν σημαίνει πως η ισορροπία που επικρατεί δεν μπορεί να δοκιμαστεί όταν τα πραγματικά επίδικα θα τεθούν επί τάπητος. Το ΠΑΣΟΚ επιθυμεί πολυκομματικό και όχι ενιαίο φορέα, ενώ προσπαθεί να βάλει εξίσου απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. Κεντρικά στελέχη πάντως, όπως οι Ανδ. Λοβέρδος και Οδ. Κωνσταντινόπουλος, επικέντρωσαν τα πυρά τους στον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι κατευθύνσεις του Σημίτη για το (εγγύς) μέλλον
Το πρόσωπο του συνεδρίου ήταν αναμφίβολα ο Κ. Σημίτης. Σε αντίθεση με άλλες εκδηλώσεις της ΔΗ.ΣΥ. ή του ΠΑΣΟΚ, δεν παρέστη για να επικρίνει το εγχείρημα, αλλά για να προσφέρει τη στήριξή του σε αυτό. Στήριξη που συνοδεύεται από συγκεκριμένες κατευθύνσεις: α) Για έναν ενιαίο φορέα με τις μεγαλύτερες δυνατές συνεργασίες και συσπειρώσεις με τις δυνάμεις του χώρου της “Κεντροαριστεράς”. β)Προς τη συνεργασία με τη Ν.Δ. Την κατεύθυνση αυτή έδωσε εξαπολύοντας δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση και συμπληρώνοντας ότι “η χώρα χρειάζεται, για να αντιμετωπίσει αποφασιστικά τα προβλήματα, μια ηγεσία που να είναι σε θέση να εξασφαλίσει εμπιστοσύνη και συνεννόηση".
Βενιζέλος χωρίς συμμάχους, αλλά με βαρύνοντα λόγο
Ως τέως πρόεδρος, ο Ευ. Βενιζέλος έχει αποδείξει ότι διατηρεί βαρύνοντα λόγο στις κρίσιμες αποφάσεις της ΔΗ.ΣΥ. Ο μόνος από την Κ.Ο. της ΔΗ.ΣΥ. που μπορεί να θεωρηθεί συνοδοιπόρος του είναι ο Λ. Γρηγοράκος.
Ο Ευ. Βενιζέλος εμφανίστηκε στο συνέδριο τη δεύτερη μέρα για να «νουθετήσει» το κόμμα να στρίψει προς το “προοδευτικό Κέντρο”, δηλαδή να απευθυνθεί στον “μεσαίο χώρο” υπερβαίνοντας τη διάκριση Αριστεράς - Δεξιάς. Έχει δε αποσαφηνίσει με κάθε δυνατή διατύπωση ότι ο νέος φορέας επ’ ουδενί πρέπει μετεκλογικά να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με τη Ν.Δ. “Ο μεσαίος χώρος στην Ελλάδα πρέπει να πάψει να κινείται συμπλεγματικά και ενοχικά προς τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ” δήλωσε και κατηγόρησε τη “λαϊκιστική” σοσιαλδημοκρατία του Κόρμπιν.
Το “αυτόνομο” ΚΙΔΗΣΟ
Στη γραμμή της “εθνικής συνεννόησης” κινείται το ΚΙΔΗΣΟ, το οποίο, ωστόσο, δεδομένης της πάγιας αντιδεξιάς ρητορικής του προέδρου του και των κεντρικών στελεχών του (Γ. Πεταλωτής, Δ. Ρέππας, Φ. Σαχινίδης, Γ. Ελενόπουλος), φροντίζει πάντα να υπερτονίζει τις αποστάσεις του από τη Ν.Δ. Έτσι, μπορεί ο Δ. Ρέππας να είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποδομηθεί πλήρως και παράλληλα να αποκαλυφθεί η Ν.Δ., ωστόσο σημείωσε ταυτόχρονα ότι “δεν είναι στρατηγικός μας εταίρος η Ν.Δ., τελεία και παύλα” και ότι “αν γίνει κυβέρνηση η Ν.Δ., θα είναι περισσότερο σκληρή και νεοφιλελεύθερη Δεξιά από αυτή που γνωρίσαμε μέχρι τώρα”.
Γενικότερα το ΚΙΔΗΣΟ μοιάζει να αποτελεί ένα πιο αυτόνομο κομμάτι μέσα στη ΔΗ.ΣΥ. Αυτό αποτυπώνεται έντονα και στη θέση του για διατήρηση της αυτοτέλειας των συνεργαζόμενων κομμάτων και κινήσεων. Ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν τον ενδιαφέρουν “καρέκλες και οφίτσια” δείχνοντας ότι δεν τον ενδιαφέρει να πάρει μέρος στην κούρσα της εκλογής αρχηγού. Πάντως, δεν έμεινε ασχολίαστη η θερμή υποδοχή που δέχτηκε στην έναρξη του συνεδρίου αλλά και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του.
Στην ίδια γραμμή ΔΗΜ.ΑΡ. και Κινήσεις Πολιτών για ενιαίο φορέα
Ξεχωριστή περίπτωση εντός του συνεργατικού σχήματος αποτελεί η ΔΗΜ.ΑΡ., η οποία διατηρεί το άρρητο επιχείρημα ότι χωρίς τη δική της συμπόρευση το ΠΑΣΟΚ δεν θα είχε ξεφύγει από την πολιτική μοναξιά του ώστε να προχωρήσει από ‘κεί και πέρα υπό μια νέα “ομπρέλα”, της ΔΗ.ΣΥ.
Ο Θ. Θεοχαρόπουλος προσπαθεί να εισαγάγει ένα “πιο προοδευτικό” στίγμα, μέσα από το οποίο επιχειρεί να διαφοροποιείται η ΔΗΜ.ΑΡ. στο πλαίσιο της συνεργασίας. Παράλληλα με τις κατηγορίες κατά του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ., επισημαίνει ωστόσο ότι “η ενίσχυση του χώρου μας δεν μπορεί να γίνει σε συνθήκες σύγκλισης με τον ιδεολογικό μας αντίπαλο, τη συντηρητική παράταξη”.
Η ΔΗΜ.ΑΡ. ζητά εξ αρχής ενιαίο και όχι πολυκομματικό φορέα. Το ίδιο και οι Κινήσεις Πολιτών, που αποτελούν εκείνη τη συνιστώσα της ΔΗ.ΣΥ. που κινείται σε σαφώς πιο “εκσυγχρονιστική” κατεύθυνση από τις υπόλοιπες. Ο Θ. Θεοχαρόπουλος πρότεινε μαζί με την εκλογή αρχηγού από τη βάση να στηθεί και δεύτερη κάλπη για επιλογή από τη βάση του χαρακτήρα του νέου φορέα. Πρόταση που εκκρεμεί. Η ΕΔΕΜ δεν έχει τοποθετηθεί με σαφήνεια για τα μείζονα.
Η “ομάδα” των διαφωνούντων
Ιδιαίτερη κατηγορία στο εσωκομματικό πεδίο του ΠΑΣΟΚ αποτελούν τα στελέχη που κινούνται στο ίδιο πολιτικό μήκος κύματος με τον Ν. Ανδρουλάκη και τον Στ. Ξεκαλάκη. Οι λεγόμενοι “διαφωνούντες” αναμένεται να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στις διαδικασίες που έχει προαναγγείλει η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ λόγω της επιρροής που εκτιμάται ότι διαθέτουν στον κομματικό μηχανισμό και τη βάση.
Ο Ν. Ανδρουλάκης παραμένει πάντα δυνάμει υποψήφιος αρχηγός. Στο συνέδριο οι δυο τους ζήτησαν ενιαίο φορέα και ανανέωση αντί αναπαλαίωσης, με τον ευρωβουλευτή της Ελιάς να αναφέρει ότι η προσπάθεια δεν πρέπει να εξελιχθεί “σε σωσίβιο ενός παλιού συστήματος εξουσίας”.
Οι... παρατηρητές
Με το άνοιγμα που συντελέστηκε με το συνέδριο προς κόμματα, κινήσεις και πρόσωπα που έως τώρα δεν τα “βρίσκουν” με τη ΔΗ.ΣΥ., δημιουργούνται εκ των πραγμάτων οι συνθήκες για επανέναρξη των “ζυμώσεων” μεταξύ τους.
Δεν έχει πάρει απόφαση το Ποτάμι
Ο Στ. Θεοδωράκης έγινε δεκτός σε κλίμα ενθουσιασμού στο συνέδριο, κάτι που δεν έμεινε απαρατήρητο για τους επιτελείς της Σεβαστουπόλεως. Όμως, το Ποτάμι είναι σχεδόν απίθανο να ενταχθεί στη ΔΗ.ΣΥ. ως μια ακόμη συνιστώσα, ενώ φαίνεται να αναμένει εάν αυτό το εγχείρημα θα εξελιχθεί σε ένα “νέο κίνημα”, στο οποίο θα συμμετείχε υπό προγραμματικές προϋποθέσεις.
Σε κάθε περίπτωση δεν έχει λάβει την απόφασή του για τον δρόμο που θα ακολουθήσει. Παραμένει ανοικτό σε συζητήσεις και αναζητά συμμαχίες (παραμένουν στενοί συνομιλητές με την Ώρα Αποφάσεων), όπως αναφέρουν συνεργάτες του Στ. Θεοδωράκη.
Οι αρχηγικές βλέψεις του Γ. Ραγκούση
Ο Γ. Ραγκούσης αποτέλεσε ένα από τα πρόσωπα του συνεδρίου, διότι η απόφασή του να συμμετάσχει τελικά -ενώ δεν συμπορεύεται ακόμα- προκάλεσε την απομάκρυνσή του από την Ώρα Αποφάσεων. Η επιλογή του αυτή θεωρείται από πολλούς στο ΠΑΣΟΚ ότι σηματοδοτεί προετοιμασία για διεκδίκηση της αρχηγίας στη διαδικασία του Οκτωβρίου. Το “μεταρρυθμιστικό” προφίλ του είναι δεδομένο, ενώ κι εκείνος αποστασιοποιήθηκε από τον σημερινό χαρακτήρα της Ν.Δ. δηλώνοντας πως “το μέλλον μας δεν μπορεί να είναι ο Μάκης Βορίδης και ο 'Αδωνις Γεωργιάδης. Τα πρωτοπαλίκαρα του Κυριάκου Μητσοτάκη".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου