Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

H Μοντέρνα Οικογένεια του Emmanuel Macron και της Brigitte Trogneux και η συλλογική υποκρισία Πρέπει να μας ενδιαφέρει τόσο πολύ το τι συμβαίνει στο σπίτι του Macron και της Trogneux;-Nαταλί Σαϊτάκη





















Ο Emmanuel Macron είναι από την περασμένη Κυριακή ο νέος εκλεγμένος Πρόεδρος της Γαλλίας. Σπούδασε φιλοσοφία και Πολιτικές Επιστήμες, εργάστηκε ως τραπεζίτης και έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος το 2006.

 Εργάστηκε μαζί με τον Francois Holland σε επιτελικές θέσεις και πέρυσι ίδρυσε το δικό του κόμμα, με το οποίο διεκδίκησε την προεδρία της χώρας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή, καθώς η επικεφαλής του φασιστικού κόμματος "Εθνικό Μέτωπο" Marine Le Pen έχει κερδίσει πολλούς υποστηρικτές και υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να εκλεγεί στο τιμόνι της χώρας.
Η κριτική στις πολιτικές απόψεις του Macron είναι, προφανώς, επιβεβλημένη, όπως ισχύει και για τις πολιτικές απόψεις και θέσεις κάθε πολιτικού που βρίσκεται στον ενεργό στίβο. 
Η προσωπική του ζωή, όμως, αποτέλεσε τον βασικό άξονα πάνω στον οποίο πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις συνυποψηφίων του και, δυστυχώς, θα συνεχίσει να αποτελεί, όπως φαίνεται, μια από τις βασικές γραμμές έμμεσης αντιπολίτευσης.
Η ιστορία του Macron και της συζύγου του Brigitte Trogneux ξεκινάει από ένα λύκειο στην πόλη Amiens, που βρίσκεται λίγο βορειότερα του Παρισιού. Ο Macron ήταν μαθητής και η Togneux καθηγήτρια θεάτρου. Γνωρίστηκαν όταν εκείνος ήταν 15 κι εκείνη 39. 
Οι γονείς του προσπάθησαν να ανακόψουν την πορεία αυτού του έρωτα κι έτσι έστειλαν τον Emmanuel στο Παρίσι, ώστε να τελειώσει εκεί το λύκειο. Το ζευγάρι, όμως, δεν πτοήθηκε. 
Μόλις ο Macron τελείωσε το σχολείο επισημοποίησαν τη σχέση τους και τελικά παντρεύτηκαν το 2007. 
Η Trogneux έχει τρία παιδιά από τον πρώτο της γάμο και επτά εγγόνια. Οι σχέσεις ανάμεσα στον Macron και τα παιδιά κι εγγόνια της Trogneux είναι άψογες.
Με μια πρώτη ματιά, το love story και η συνέχειά του μοιάζουν βγαλμένα από ταινία.
 Για μια μεγάλη μερίδα του κοινού, η ταινία αυτή ανήκει στο είδος των ταινιών επιστημονικής φαντασίας. Πολλοί αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ένας νέος και επιτυχημένος άντρας να διαλέγει για σύντροφο της ζωής του μια γυναίκα στην ηλικία της μητέρας του και να παραμένει μαζί της όλα αυτά τα χρόνια. 
Λιγότεροι αναρωτιούνται πώς μια γυναίκα σ' αυτή την ηλικία επέλεξε να μείνει με έναν άντρα 24 χρόνια μικρότερό της.
Κάποιοι άλλοι προσπαθούν να προσεγγίσουν το ηθικό ζήτημα - συνήθως μόνο από την πλευρά της Trogneux - κατά πόσο μια καθηγήτρια έπρεπε να "συγκρατηθεί" και να μην κάνει σχέση με έναν μαθητή της. 
Και, μέσα σε όλο αυτόν τον προβληματισμό, η Marine Le Pen, ο πατέρας της Jean - Marie Le Pen και τα λοιπά μεγάλα στελέχη του Εθνικού Μετώπου, αναρωτιόταν δημόσια κατά πόσο μπορεί ο Macron να σκέφτεται με ειλικρίνεια το μέλλον της χώρας, από τη στιγμή που δεν έχει δικά του παιδιά.
Υπάρχει, όμως, στ' αλήθεια, λόγος προβληματισμού γύρω από την προσωπική ζωή ενός δημόσιου προσώπου; Σαφέστατα και δεν είναι δυνατόν να διαχωριστεί πλήρως ο άνθρωπος από τον πολιτικό. Πρέπει, όμως, να μας ενδιαφέρει τόσο πολύ το τι συμβαίνει στο σπίτι του Emmanuel Macron και της Brigitte Trogneux;

Ο Emmanuel Macron και η Brigitte Trogneux εκπροσωπούν τη μοντέρνα οικογένεια, όπως ορίζεται σήμερα, ιδίως ως προς τα εξωτερικά της χαρακτηριστικά. 

Ο άντρας του ζευγαριού είναι μικρότερος σε ηλικία, η γυναίκα είναι οικονομικά ανεξάρτητη και το ζευγάρι έχει επιλέξει να μην αποκτήσει παιδιά. 
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, ο Macron είναι θετός παππούς των εγγονιών της Trogneux, τα οποία των φωνάζουν με την αγγλική λέξη Daddy, προφανώς λόγω της μικρής του ηλικίας και για να μην μπερδεύονται με την προσφώνηση του βιολογικού τους παππού. 
Μέχρι το σημείο όπου αναφέρονται τα παιδιά, οι περισσότεροι αναγνώστες δεν σοκάρονται. Μετά από αυτό το σημείο, καθώς φτάνουμε στους τύπους, πολλοί θα σπεύσουν να χρησιμοποιήσουν εκφράσεις όπως "τα έχουμε ισοπεδώσει όλα". 
Τι ακριβώς ισοπεδώσαμε, όμως; Μήπως τίποτα δεν ισοπεδώθηκε και απλώς είμαστε πρώτα από όλα υποκριτές και στη συνέχεια "πολίτες που ενδιαφέρονται για τους πολιτικούς εκπροσώπους τους";
Σαφώς και κάνει εντύπωση το γεγονός ότι ένας 15χρονος έφηβος ερωτεύεται την καθηγήτριά του και ότι επιμένει πως θα την παντρευτεί, ό,τι κι αν γίνει. 
Το ίδιο ισχύει και για την ίδια. 
Μέχρι εκεί, όμως. 
Απλώς κάνει εντύπωση. 
Από το σημείο αυτό και μετά, δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί τι συμβαίνει στο σπίτι του μελλοντικού Προέδρου της Γαλλίας. Η οικογένεια του Macron δεν είναι μια συνηθισμένη οικογένεια και εξαιτίας αυτού δέχθηκε και θα εξακολουθήσει να δέχεται φτηνές επιθέσεις όπως η παραπάνω, σχετικά με το μέλλον της Γαλλίας. 
Στην εν λόγω δήλωση του Jean - Marie Le Pen, ο Macron απάντησε ότι δεν έχει βιολογικά παιδιά κι εγγόνια, αλλά "παιδιά και εγγόνια της καρδιάς".
Ο θεσμός της οικογένειας, όμως, μεταβάλλεται, ακολουθώντας τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές κάθε εποχής.
 Πώς είναι δυνατόν να αποδέχεσαι άλλα αυτονόητα πράγματα, όπως η οικονομική ανεξαρτησία της γυναίκας μέσα στην οικογένεια ή η αναβαθμισμένη θέση των παιδιών, που μπορούν πλέον από πολύ μικρότερη ηλικία να παίρνουν αποφάσεις για τον εαυτό τους - κι αυτές να γίνονται αποδεκτές από τους γονείς - και παράλληλα να σου "κλωτσάει" ένα ζευγάρι που έχει, απλώς, μεγάλη διαφορά ηλικίας στην αντίστροφη φορά από αυτή που είχες συνηθίσει;

Ό,τι κι αν έχουμε ισοπεδώσει στην καθημερινότητα, το μόνο που παραμένει ακλόνητο στη θέση του, θεόρατο εμπόδιο στην κοινωνική εξέλιξη, είναι η υποκρισία και τα διπλά κριτήρια. 

Θεωρούμε "χαριτωμένη" την οικογένεια του Jay Pritchett και της Gloria στη σειρά "Modern Family", αλλά δεν μπορούμε να "χωνέψουμε" την επιλογή του Emmanuel Macron και της Brigitte Trogneux να είναι μαζί. 
Οι Pritchetts δεν αποτελούν μόνο προϊόν φαντασίας. Βρίσκονται μπροστά μας διαρκώς. Ένας άντρας πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία από την σύζυγό του θεωρείται ώριμος ως προς την επιλογή του αυτή. 
Η αντίστοιχη περίπτωση με τη γυναίκα να έχει το ηλικιακό προβάδισμα κατακρίνεται και, στην περίπτωση πολιτικών προσώπων, αποτελεί πρώτης τάξης υλικό για λαϊκίστικες επιθέσεις.
Ο συντηρητισμός μας, ως κοινωνία, συνεχίζει να βαδίζει στα χνάρια της πατριαρχίας και να μας θέτει διαρκώς εμπόδια για να δούμε την ουσία των πραγμάτων.
 Άλλο οι πολιτικές θέσεις του Macron κι άλλο το σπίτι του. Αν μέσα στο σπίτι του δεν κάνει κάτι παράνομο, δεν έχει νόημα να μας απασχολούν τα οικογενειακά του. 
Κι αν μας απασχολούν εν είδει κοινωνικής κριτικής, αυτό που σίγουρα δεν έχει νόημα είναι να μην τα μπλέκουμε με τις πολιτικές του απόψεις και να μην τα αφήνουμε να μας επηρεάζουν τη γνώμη μας για την πολιτική του αξία - την οποία φυσικά μένει να αποδείξει συν τω χρόνω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου