Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Δύο εκλεγμένοι υπουργοί «Παιδείας» γονατιστοί με φόβο μπρος σε έναν αρχιεπίσκοπο-[Ο αρχιεπίσκοπος εξαπέλυσε πρωτοφανή επίθεση (το επιτρέπει η πολιτική Τσίπρα) προς όσους επιχειρούν να προασπίσουν το συνταγματικό δικαίωμα στην ανεξιθρησκία]






 
ieronimos29sep15
  1. Η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας (my ass) Σία Αναγνωστοπούλου, λίγες ημέρες πριν δήλωσε ότι θα καταργηθεί άμεσα η υποχρέωση του γονέα να δηλώνει (ψευδώς πολλές φορές) ότι το παιδί του δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος, προκειμένου να παίρνει απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών.
  2. Ο αρχιεπίσκοπος ενοχλημένος από τις σχετικές δηλώσεις της κ. Αναγνωστοπούλου, τόνισε πως «δεν είναι του Υπουργείου αλλά κάποιας κυρίας που έχει ορισμένες ιδέες στο μυαλό της»…
  3. Η εκλεγμένη από το λαό κυρία υπουργός δέχεται αδιαμαρτύρητα τον περιφρονητικό χαρακτηρισμό του αρχιεπισκόπου «κάποια κυρία» και «την κάνει αβαβά», δηλαδή προσκυνά τον εκκλησιαστικό Μεγαλειότατο, «τα μαζεύει» και με περισσή δουλοπρέπεια προδίδει τις, «εάν δεν σας αρέσουν έχω κι άλλες», απόψεις της, και ότι δεν υπάρχει πρόθεση για αλλαγή στο θέμα διαδικασίας απαλλαγής για τα θρησκευτικά στα σχολεία. «Δεν έκανα καμία επίσημη δήλωση, απάντησα απλώς σε έναν ακροατή ραδιοφωνικής εκπομπής και οι δηλώσεις μου παραποιήθηκαν μπλα-μπλα»
  4. Ο… αριστερός υπουργός «Παιδείας» Νίκος Φίλης, αντί να αδειάσει δημοσίως τις δηλώσεις του αρχιεπισκόπου, ζήτησε με την ουρά στα σκέλια συνάντηση (θα γίνει μάλλον σήμερα) με τον αρχιεπίσκοπο προκειμένου να τον… καθησυχάσει.
Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον Αρχιεπίσκοπο να μιλάει υποτιμητικά για μια υπουργό και να τη χαρακτηρίζει ως «κάποια κυρία που έχει ορισμένες ιδέες που της ήρθαν στο μυαλό»; Και αναφερόμενος στο ίδιο πρόσωπο να προσθέτει πως «πρέπει να σοβαρευτούμε και να μην ακούμε τις ανοησίες τού ενός και του άλλου»… Η απάντηση, έχει ονοματεπώνυμο: Αλέξης Τσίπρας. Η πολιτική που ακολούθησε προεκλογικά και μετεκλογικά σε σχέση με την ιεραρχία, όχι απλά ακύρωσε τις πάγιες θέσεις του κόμματός του για διαχωρισμό Εκκλησίας-κράτους, αλλά αυτόματα έστειλε το μήνυμα στον Ιερώνυμο και γενικά κάθε ιεράρχη να συμπεριφέρεται όπως πάντα. Διεκδικώντας μερίδιο εξουσίας, ακόμα και για θέματα που δεν τον αφορούν και δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα, το οποίο ο ίδιος επικαλείται.[Γιάννης Παντελάκης]
***
«Θεοκρατία ή κράτος δικαίου; Τολμήστε το!»
Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, με αφορμή την αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στο θέμα των Θρησκευτικών, υπογραμμίζει πως είναι ευκαιρία και ανάγκη να ανοίξει ο δημόσιος διάλογος ώστε να θεσπιστούν τα αυτονόητα.
Υπενθυμίζεται πως ο Αρχιεπίσκοπος εξαπέλυσε πρωτοφανή επίθεση προς όσους επιχειρούν να προασπίσουν το συνταγματικό δικαίωμα στην ανεξιθρησκία, καθώς επιχείρησε να αναγάγει τη δήλωση της Σίας Αναγνωστοπούλου για απλοποίηση της απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών σε… απειλή κατά των Ελλήνων.
Πιο συγκεκριμένα, η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, υπογραμμίζει:
Πρώτον, όσον αφορά την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως αυτό διδάσκεται σήμερα: σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 13) και την ΕΣΔΑ (άρθρο 2 του 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου), εναπόκειται στους γονείς να προσδιορίζουν τη θρησκευτική εκπαίδευση του τέκνου τους με βάση τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις, χωρίς να χρειάζεται –έστω και εμμέσως– να τις δηλώνουν. Τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία, καθ’ ό μέτρο κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να δηλώσει τις πεποιθήσεις του, αν δεν το επιθυμεί (ΣτΕ Ολ 2283/2001).
Δεύτερον, όσον αφορά το ίδιο το μάθημα των θρησκευτικών: η θρησκειολογική προσέγγιση είναι πιο σύμφωνη προς το Σύνταγμα σε σχέση με την ομολογιακή, δηλαδή την εκλαΐκευση των δογμάτων και των πρακτικών της ελληνορθόδοξης πίστης. Και τούτο, ενόψει του άρθρου 16 παρ. 2 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την ανάπτυξη της «θρησκευτικής» και όχι της «ελληνορθόδοξης» συνείδησης και του άρθρου 13 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει την θρησκευτική ελευθερία. 
Λυπούμαστε για το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος, με κρίσιμο ρόλο στη συζήτηση αυτή, τον οποίο αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε, φέρεται να υιοθετεί τις εισηγήσεις των πλέον συντηρητικών κύκλων. Σύμφωνα με τις θέσεις αυτές, το πανηγυρικό προοίμιο του Συντάγματος επικρατεί και κατισχύει και αυτού ακόμη του ιδίου του κειμένου του καταστατικού χάρτη της χώρας που ξεκάθαρα κατοχυρώνει στο πρόσωπο του καθενός τη θρησκευτική ελευθερία.
Τέλος, τα ανωτέρω ζητήματα εντάσσονται ασφαλώς στον ευρύτερο κύκλο των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας που ταλανίζει τα δημόσια πράγματα επί μακρόν και σχετίζεται με τη θρησκευτική ελευθερία και την εκκοσμίκευση της ελληνικής πολιτείας, η οποία εκκρεμεί. Ευκαιρία και ανάγκη να ανοίξει ο δημόσιος διάλογος ώστε να θεσπιστούν τα αυτονόητα. Δηλαδή «διακριτοί ρόλοι» για την Πολιτεία και την Εκκλησία, χωρίς αμοιβαίες παρεμβάσεις.
***
Ελλάδα, 2015!

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πήραν το... φραγγέλιο για τα Θρησκευτικά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου