Δυστροπίες και ομολογίες-Του Γιώργου Σταματόπουλου

Mother do you think they'll drop the bombMother do you think they'll like this songMother do you think they'll try to break my ballsMother should I build the wall

Mother should I run for PresidentMother should I trust the governmentMomma will they put me in the firing lineIs it just a waste of time

Hush now baby, baby don't you cryMommas gonna make all of your nightmares come trueMommas gonna put all of her fears into youMommas gonna keep you right here under herShe won't let you fly but she might let you singMommas gonna keep baby cozy and warm[ From: http://www.metrolyrics.com/mother-lyrics-roger-waters.html ]Of course Mommas gonna help build the wall

Mother do you think she's good enough for meMother do you think she's dangerous to meMomma will she tear your little boy apartMother will she break my heart

Hush now baby, baby don't you cryMommas gonna check out all your girlfriends for youMomma won't let anyone dirty get throughMommas gonna wait up till you getMomma will always find out where you've beenMommas gonna keep baby healthy and cleanYou'll always be baby to me

Mother did it need to be so high

http://www.efsyn.gr/?p=83693

Η πειθήνια στις εντολές της τρόικας και μικρόνους έως επικινδυνότητας κυβέρνηση αρχίζει και νιώθει (;) τη δυσφορία του κόσμου. 

Οι ίδιοι οι βουλευτές που τη στήριξαν πεισθέντες ότι θα «σώσουν» τη χώρα αρχίζουν και δυσανασχετούν, αφού συνεχώς αναγκάζονται να ψηφίζουν αντιλαϊκά μέτρα.

Εδέησε να ομολογήσουν τις τύψεις τους· 

ακόμη και ο πολύς γραφειοκράτης υπουργός Οικονομικών παραδέχτηκε («Εφ.Συν.», χθες) ότι πλέον ο κίνδυνος κατάρρευσης της χώρας είναι ante portas και μάλιστα όχι οικονομικός, αλλά πολιτικός. 

Απέδωσε δε αυτή του την εκτίμηση στο γεγονός ότι έχουν κουραστεί οι κακόμοιροι οι βουλευτές (να είναι άβουλα όντα και να ψηφίζουν ό,τι τους προστάζουν οι αρχηγοί τους, οι οποίοι με τη σειρά τους κάνουν ό,τι τους διατάσσουν οι τροϊκανοί).

Είναι προφανές ότι οι βουλευτές ευρίσκονται σε βαθύ σκοτάδι σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία αλλά και στους πολιτικούς μετασχηματισμούς, που διαμορφώνουν περιοχές επικράτειας.

 Είμαστε ένα μικρό γερμανικό προτεκτοράτο, με ένα σύστημα υγείας να σμπαραλιάζεται και με τους ανέργους να ανέρχονται σε απελπιστικά υψηλούς αριθμούς. 

Περιουσίες τινάζονται στον αέρα μαζί με τα μυαλά μερικών που οδηγήθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο, οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται, το Δημόσιο κλονίζεται από το ξεπούλημα της πολύτιμης περιουσίας του (στην ουσία είναι περιουσία της κοινωνίας, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης), 

η κρατική καταστολή φουντώνει, όπως και ο κυβερνητικός αυταρχισμός, η Δημοκρατία δηλαδή οβελίζεται χωρίς να ανοίξουν ρουθούνια, παρά μόνο κάτι καταγγελίες από την αντιπολίτευση, που δεν μπορεί να αντιδράσει δυναμικά (διότι κι αυτή αναζητεί τον εαυτό της…).

Ολα τούτα τα απεχθή και πρωτοφανή για μια δημοκρατική χώρα έθιξαν τον εγωισμό των βουλευτών που πάνε να σηκώσουν κεφάλι (σιγά μη στραβολαιμιάσουν…) μπας και σώσουν κανά υπόλοιπο ψιλό υπόληψης και εθνικής υπερηφάνειας, ώστε να τολμήσουν να ξανακοιτάξουν τους ψηφοφόρους στα μάτια.

Αλλά το κεφάλι το σηκώνουν στις παρέες τους κι όχι στους αρχηγούς αυτών. 

Οι τελευταίοι επιδεικνύουν (τη μόνη) πυγμή μόνο στους υφισταμένους τους και όχι εκεί που όφειλαν. 

Απουσιάζουν απ’ αυτούς το σθένος, η πολιτική βούληση, η ανεξαρτησία σκέψης, όλα εκείνα δηλαδή που θα μπορούσαν να αντισταθούν στις ορέξεις ή και την εκδικητικότητα των μεσευρωπαίων εταίρων άμα τε και των υπερατλαντικών «προστατών» που τάχα νοιάζονται να αποσφιγχθεί ο βρόχος της λιτότητας από τον οικονομικό ισθμό της χώρας.

Η δυστροπία των βουλευτών και η ομολογία Στουρνάρα είναι προοίμιο εξελίξεων σημαντικών. Δεν συμπεριφέρονται έτσι από αυτογνωσία, αλλά από φόβο· κάτι είναι κι αυτό.

gstamatopoulos@efsyn.gr