Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012

Τι ήταν τα Τάγματα Ασφαλείας;

(προσέξτε τον Μητσοτάκη,πώς πάει να δικαιολογήσει τους ταγματασφαλίτες)

Ιδιαίτερα στους νέους είναι άγνωστη η πρόσφατη ιστορία. 
Ακούνε και διαβάζουν για τάγματα εφόδου, για τάγματα ασφαλείας κλπ
 και δεν ξέρουν ποιά είναι η ιστορική σημασία τους και τι σημαίνει για το σήμερα.


Παρακάτω είναι ένα μικρό κείμενο που με λίγα λόγια περιράφει τι ήταν τα τάγματα ασφαλείας

 (Το παρακάτω κείμενο το πήραμε από τον Κόκκινο Τύπο)

 Τα Τάγματα Ασφαλείας ιδρύθηκαν τον Απρίλιο του 43 με πρωτοβουλία του Ράλλη, 
αρχηγού τότε του Λαϊκού Κόμματος, γι’ αυτό και ο λαός τους έδωσε το παρατσούκλι “ράλληδες”.

Η αναγγελία της νίκης στο Στάλινγκραντ, 
δημιούργησε αλυσιδωτές αντιδράσεις στον αστικό κόσμο της Αθήνας.

Ο αστικός κόσμος αντιμετώπιζε ήδη το ενδεχόμενο της επόμενης μέρας 
μετά την αποχώρηση των γερμανών. 

Στους μεν γερμανούς πρόβαλε την ανάγκη ίδρυσης ένοπλων τμημάτων που θα πάτασσαν κάθε εξέγερση ενάντια στα στρατεύματα κατοχής, στον αστικό κόσμο την ανάγκη να αντιμετωπιστεί ένοπλα ο κομμουνιστικός κίνδυνος.
 Πρόκειται για μια εξαίρεση, για μια καθαρά ελληνική ιδιαιτερότητα.
Στις κατεχόμενες από τον γερμανικό στρατό χώρες, 
οι κυβερνήσεις-συνεργάτες των κατακτητών στηρίζονταν στις παλιές δομές της κάθε αστυνομίας, και στις διάφορες ένοπλες ναζιστικές οργανώσεις.

Το ίδιο ακριβώς και στην Ελλάδα, τα αρχικά στηρίγματα του γερμανικού στρατού και των δοσίλογων κυβερνήσεων ήταν οι ναζιστικές και εθνικιστικές οργανώσεις (Χίτες, Παοτζήδες, κλπ) και η αναδιαρθρωμένη αστυνομία (μηχανοκίνητη αστυνομία του Μπουραντά). 

Πουθενά αλλού όμως στην Ευρώπη (εκτός μόνο από την Κροατία) 
δεν σχηματίστηκε ένοπλο στρατιωτικό σώμα, όπως στην Ελλάδα.
Οι γερμανικές αρχές κατοχής 
αρχικά δίσταζαν να δημιουργήσουν ένοπλο στρατιωτικό σώμα από έλληνες. 
Τελικά δέχτηκαν με κάποιους όρους. 
Τα Τάγματα και οι αξιωματικοί τους θα δίνουν όρκο στον Χίτλερ και διοικητικά, 
θα υπάγονταν όχι στην ελληνική κυβέρνηση δοσίλογων, 
αλλά απευθείας στον διοικητή των Ες-Ες στην Ελλάδα Σίμανα.

Όσο για τον οπλισμό τους, τους διατέθηκε σταδιακά από τους γερμανούς, 
και ειδικά μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας.
Για την επάνδρωσή τους κλήθηκαν να συμμετέχουν εθελοντικά όλοι οι αξιωματικοί του Μεταξά. Αυτοί στρατολόγησαν κάθε καρυδιάς καρύδι, που έβλεπαν τη συμμετοχή τους και σαν έναν τρόπο γρήγορου πλουτισμού.
Τα Τάγματα ήταν για την βρώμικη δουλειά, αυτή που δεν ήθελε να την χρεωθεί η Βέρμαχτ. Δολοφονίες, βασανισμοί, ληστείες, λευκή τρομοκρατία.
Τα Τάγματα είχαν (θεωρητικά και πρακτικά) την ευθύνη για τα μπλόκα στις λαϊκές συνοικίες της Αθήνας το 44, στην Κοκκινιά, στην Καισαριανή, στο Περιστέρι, κλπ.


Ειδικά όμως στην επαρχία, λυμαίνονταν όσες περιοχές δεν ελέγχονταν από τον ΕΛΑΣ και κυρίως την Αττική, την Πελοπόννησο και την Εύβοια.
Οι γερμανοί τελικά δεν μετάνιωσαν ποτέ που επέτρεψαν την ίδρυση των ταγμάτων.
Είναι σχετικά γνωστό το τηλεγράφημα που έστειλε ο διοικητής των Ταγμάτων στην Πελοπόννησο, ο Παπαδόγκονας, μετά την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον Χίτλερ:
“Από της Ιεράς Γης της Αρχαίας Σπάρτης υψούται η προσευχή μας: 
Κύριε διαφύλασσε τον Φύρερ μας“.


Λειτούργησαν σαν την καλύτερη οπισθοφυλακή που θα μπορούσε να τους καλύψει την υποχώρηση από την Ελλάδα, το φθινόπωρο του 44.
Μετά το τέλος του εμφυλίου, το 1950, ο αντιστράτηγος Πετζόπουλος αποτιμά τη δράση των Ταγμάτων:
“Τα Τάγματα λοιπόν αυτά τα οποία επλαισίωσε σημαντική μερίς Ελλήνων αξιωματικών, είναι καθ’ αυτό δημιούργημα της ανάγκης. Αποτέλεσαν πραγματικόν προμαχώνα και έπαλξιν κατά της κομμουνιστικής θηριωδίας, κυματοθραύστην διά τον μαινόμενον και αφρίζοντα κομμουνισμον και έσωσαν από το φάσγανο των λαοκρατών την ζωήν εκατοντάδων πολιτών 
διαρκούσης της κατοχής“.

Τα γνωστά ονόματα των δοσίλογων που διαβάσατε δεν είναι καθόλου τυχαία: Είναι οι πρόγονοι των δικών μας σύγχρονων πολιτικών... Το μήλο πέφτει κάτω απο τη μηλιά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου