Στις 10 Μαΐου 1933, οργάνωσε το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ κάψιμο
«επικίνδυνων» βιβλίων σε όλη τη Γερμανία.
«επικίνδυνων» βιβλίων σε όλη τη Γερμανία.
Όχι από μικροφουκαράδες και ευκαιριακούς συνοδοιπόρους του εγκληματικού καθεστώτος,
αλλά από καθηγητές πανεπιστημίων,
φοιτητές και άλλα επιφανή μέλη
(ελάχιστα, βέβαια, στο σύνολό τους)
της γερμανικής κοινωνίας που ήθελαν τη μεγάλη εκκαθάριση της «αντεθνικής παραπληροφόρησης».
της γερμανικής κοινωνίας που ήθελαν τη μεγάλη εκκαθάριση της «αντεθνικής παραπληροφόρησης».
Και όπως είχε πει ο ποιητής Χάινριχ Χάινε
(Heinrich Heine, 1797-1856) έναν αιώνα πριν:
«Όπου καίνε βιβλία, σύντομα θα κάψουν και ανθρώπους!»
Γνώριζε πολύ καλά τί είχε συμβεί στον πρώιμο και ύστερο Μεσαίωνα.
Γιώργος Αλεξάτος
Μη χαίρεστε οι Έλληνες!
Δεν έκαιγαν το "Κοράνι" ή μόνο μαρξιστικά βιβλία.
Και τα βιβλία της ψυχανάλυσης "αντεθνικά" τα θεωρούσαν οι ναζί,
όπως και την "Αντιγόνη" και τα έργα του Αριστοφάνη
και τον "Επιτάφιο" του Περικλή.
Έκαιγαν και οποιοδήποτε βιβλίο υπερασπιζόταν την άποψη
ότι οι γυναίκες πρέπει να έχουν πολιτικά δικαιώματα.
Τα ίδια ακριβώς βιβλία έκαιγε και στην Ελλάδα η δικτατορία Μεταξά.
Αλλά, θα μου πει κάποιος, και τι έγινε;
Βιβλία έκαιγαν
και κατόπιν Εβραίους, Γύφτους, κομμουνιστές και αδερφές.
Για να καθαρίσει ο τόπος!
Ούτε έναν αξιόλογο άνθρωπο δεν ενόχλησαν.
Κανένας βιομήχανος,
κανένας τραπεζίτης,
κανένα λαμόγιο που θησαύρισε με κομπίνες δεν κάηκε στο Άουσβιτς.
Όπως δεν θα λυνταριστεί ποτέ από Χρυσαυγίτες.
Όπως δεν θα φάει ποτέ χαστούκι από κανέναν Κασιδιάρη...
Τα αφεντικά μας τα σεβόμαστε, δεν τα προσβάλλουμε...
------------------
ΨΩΜΙΑΔΗΣ
Μπορεί στη διάρκεια της θητείας του στη Νομαρχία να διακρίθηκε
για τις διαχειριστικές του επιδόσεις
(απευθείας αναθέσεις δρομολογίων σχολικών λεωφορείων,
ανύπαρκτα έργα που χρεώθηκαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες,
Βατοπέδι,
λίμνη Κορώνειας)
και την απέχθεια του στην πνευματική παραγωγή,
αλλά στη μισαλλοδοξία και το φανατισμό παίρνει τα εύσημα.
Η πόλη που μεγαλούργησε με τον κοσμοπολιτισμό της
και ακτινοβολούσε ως εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο των Βαλκανίων,
που διασώζει ακόμη και σήμερα δείγματα αυτής της ακμής,
βούλιαξε τα τελευταία χρόνια σε ατραπούς επικίνδυνους και ανησυχητικούς.
Η ανυπαρξία έργου για την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων
που βαραίνουν την περιοχή
παραλλάσσεται με ένα άγονο και ανιστόρητο εθνικισμό που προκαλεί τη θυμηδία.
Ο ιδεοληπτικός λόγος του Ψωμιάδη και οι μεταμφιέσεις του
δεν είναι παρά το τελευταίο καταφύγιο για να κρύψει την ανυπαρξία παιδείας,
την έλλειψη πολιτικού οράματος.
Αν παρέμενε στα όρια του γραφικού ίσως να ήταν ανεκτός. ‘
Όταν όμως εκτρέπεται σε χειρονομίες
που παραπέμπουν στις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας είναι επικίνδυνος.
Προσβάλλει την παιδεία αυτού του τόπου,
εκθέτει τη χώρα προβάλλοντας μια μειοψηφία
ως κηδεμόνα και ιεροεξεταστή της διανοητικής μας παραγωγής.
Για τις ψήφους των ακροδεξιών
θυσιάζεται κι αυτή ακόμη η δημόσια εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.
Αν η νέα αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση
θέλει να προβληθεί με αξιώσεις στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι,
ποια εκπροσώπηση θα έχει τα εχέγγυα της σοβαρότητας;
Στο διαφωτιστικό λόγο των Ευρωπαίων εταίρων μας
θα αντιπαρατάξουμε τον Ψωμιάδειο σκοταδισμό;
Επειδή το αίσχος πρέπει να γίνει πιο ατιμωτικό, δείτε το σχετικό απόσπασμα
http://www.youtube.com/watch?v=bcIPmJEw6LA
Μπορεί στη διάρκεια της θητείας του στη Νομαρχία να διακρίθηκε
για τις διαχειριστικές του επιδόσεις
(απευθείας αναθέσεις δρομολογίων σχολικών λεωφορείων,
ανύπαρκτα έργα που χρεώθηκαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες,
Βατοπέδι,
λίμνη Κορώνειας)
και την απέχθεια του στην πνευματική παραγωγή,
αλλά στη μισαλλοδοξία και το φανατισμό παίρνει τα εύσημα.
Η πόλη που μεγαλούργησε με τον κοσμοπολιτισμό της
και ακτινοβολούσε ως εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο των Βαλκανίων,
που διασώζει ακόμη και σήμερα δείγματα αυτής της ακμής,
βούλιαξε τα τελευταία χρόνια σε ατραπούς επικίνδυνους και ανησυχητικούς.
Η ανυπαρξία έργου για την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων
που βαραίνουν την περιοχή
παραλλάσσεται με ένα άγονο και ανιστόρητο εθνικισμό που προκαλεί τη θυμηδία.
και ακτινοβολούσε ως εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο των Βαλκανίων,
που διασώζει ακόμη και σήμερα δείγματα αυτής της ακμής,
βούλιαξε τα τελευταία χρόνια σε ατραπούς επικίνδυνους και ανησυχητικούς.
Η ανυπαρξία έργου για την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων
που βαραίνουν την περιοχή
παραλλάσσεται με ένα άγονο και ανιστόρητο εθνικισμό που προκαλεί τη θυμηδία.
Ο ιδεοληπτικός λόγος του Ψωμιάδη και οι μεταμφιέσεις του
δεν είναι παρά το τελευταίο καταφύγιο για να κρύψει την ανυπαρξία παιδείας,
την έλλειψη πολιτικού οράματος.
Αν παρέμενε στα όρια του γραφικού ίσως να ήταν ανεκτός. ‘
Όταν όμως εκτρέπεται σε χειρονομίες
που παραπέμπουν στις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας είναι επικίνδυνος.
Προσβάλλει την παιδεία αυτού του τόπου,
εκθέτει τη χώρα προβάλλοντας μια μειοψηφία
ως κηδεμόνα και ιεροεξεταστή της διανοητικής μας παραγωγής.
Για τις ψήφους των ακροδεξιών
θυσιάζεται κι αυτή ακόμη η δημόσια εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.
Αν η νέα αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση
θέλει να προβληθεί με αξιώσεις στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι,
ποια εκπροσώπηση θα έχει τα εχέγγυα της σοβαρότητας;
Στο διαφωτιστικό λόγο των Ευρωπαίων εταίρων μας
θα αντιπαρατάξουμε τον Ψωμιάδειο σκοταδισμό;
Επειδή το αίσχος πρέπει να γίνει πιο ατιμωτικό, δείτε το σχετικό απόσπασμα
http://www.youtube.com/watch?v=bcIPmJEw6LA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου