Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Ι ΓΛΟΣΙΚΙ ΙΠΕΡΒΑΣΙ ΤΥ ΚΙΡΙΑΚΥ ΜΙΤΣΟΤΑΚΙ






Απορώ τι έχουν πάθει όλοι με τα ελληνικά του κ. Μητσοτάκη. Είναι πλέον φανερό ότι ο άνθρωπος με τα τρία πτυχία, αντιστασιακός από έξι μηνών, που εντρύφησε στον Ρουσό απορρίπτοντας τον Μοντεσκιέ (ή ανάποδα;), προκαλεί τον φθόνο όλων των πολιτικών του αντιπάλων, ακόμη και όταν γράφει και υπογράφει τη δήλωση για την περιουσιακή του κατάσταση, το περιβόητο Πόθεν Εσχες που υπέβαλε και υπέγραψε ως «ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΟΙΚΙΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΙΘΜΗΣΗΣ».
Εξηγούμαι: ένας Μητσοτάκης, γιος ενός Μητσοτάκη και αδερφός μιας άλλης Μητσοτάκη, ένας τέτοιος γιος τι χρείαν έχει των φτωχών ελληνικών που θέσπισε εκείνος ο μισητός Ράλλης; Προφανώς και έχει εντρυφήσει στη νεοελληνική γραμματεία, αρχής γενομένης από τον Ψυχάρη (όχι τον Σταύρο, μ’ αυτόν τα λένε σε άλλη γλώσσα), τους Σολωμό, Βηλαρά, Καταρτζή, Χριστόπουλο κ.ά. φτάνοντας στον ρηξικέλευθο Ελισαίο Γιανίδη απορρίπτοντας αυτό το «ήπιο» γλωσσικό ιδίωμα που σήμερα αποκαλούμε Δημοτική.
Για τη φωνητική γραφή
Προφανώς λοιπόν και ο μεγάλος Κυριάκος (δεν χρειάζεται πλέον επίθετο) επιθυμεί να επαναφέρει στο προσκήνιο τη λησμονημένη πρόταση του Κωνσταντινουπολίτη Σταμάτη Σταματιάδη που γνωρίσαμε ως Ελισαίο Γιανίδη. Είχε κι αυτός τρία πτυχία (γεωπονίας, χημείας και μαθηματικών -έκανε και διδακτορικό). Ο Γιανίδης λοιπόν προσήγγισε περισσότερο ίσως απ’ όλους την εισήγηση για υιοθέτηση της φωνητική γραφής, δηλαδή να υπάρχει ένα γράμμα για κάθε φωνήεν. Προτιμούσε βέβαια το ήτα για το ι αλλά νομίζω ότι δεν θα μαλώσουμε γι’ αυτό.
Αν λοιπόν είχαμε υιοθετήσει την πρόταση του Γιανίδη ή αυτήν που εισήγαγαν οι κομουνιστές πόντιοι του Καυκάσου (με τον «Κόκινο Καπνά» τους και το εικοσαγράμματο αλφάβητο) το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης θα το γράφαμε «Ιπυργιο Διικιτικις Μεταριθμιςις». Οπου η δίφθογγος ου γίνεται υ, όλα τα άλλα περιττά ει, οι, η, υ, γίνονται ι και τα σίγμα αποδίδονται μπρος πίσω με το ς. Καλά το γκ γινόταν νκ, αλλά είπαμε: πόντιοι.
Τεράστια οικονομία
Ο κρητικός Μητσοτάκης, έχει λοιπόν μπροστά του έναν πειρασμό: εκτός από τους 100.000 δημόσιους υπαλλήλους που περισσεύουν, να απολύσει και καμιά εικοσαριά χιλιάδες φιλολόγους διότι δε θα χρειάζεται διδασκαλία της γλώσσας και το πολύ πολύ να διδάσκουν μερικοί στα παιδιά πώς να κλέβουν στις εξετάσεις και πώς να απαγγέλλουν τα ποιήματα που μελοποιήθηκαν για τις ανάγκες του στρατεύματος και του έθνους, όπως «Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν», «Εχω μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή, τη λένε Βόρειο Ηπειρο» κ.λπ.
Θα προσέξατε ότι έγραψα τις λέξεις Ιπυργιο Διικιτικις Μεταριθμιςις χωρίς τόνους, διότι αυτή είναι ακόμη μια προχωρημένη πρόταση (εγώ πάντως έτσι γράφω από τα 20 μου και δεν έπαθα τίποτα).
Τι έγραψε λοιπόν ο τάλας Κυριάκος; Εκανε ένα μεγάλο πρώτο βήμα: ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΟΙΚΙΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΙΘΜΗΣΗΣ. Δηλαδή εισηγείται διακριτικά και τη μεγαλογράμματη γραφή. Αρα, από τη μια εκσυγχρονίζει τη γλώσσα και από την άλλη μας γυρίζει στους αρχαίους ημών προγόνους και όχι στους παρακμιακούς αλεξανδρινούς. Διότι ναι μεν οι οπαδοί της δημοτικής επικαλούνταν ακριβώς τη μεγαλογράμματη γραφή για να αποδείξουν ότι δεν υπήρχαν τόνοι και πνεύματα, αλλά εκείνοι οι Κριαράδες, Τσολάκηδες και άλλοι που εισηγήθηκαν και το μονοτονικό δεν τόλμησαν να μας γυρίσουν στα κεφαλαία.
Ένα είναι βέβαιο: ο Κυριάκος έγραψε Ιστορία. Η μάλλον: Ο ΚΙΡΙΑΚΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΙΣΤΟΡΙΑ. Κι ανοίγει το δρόμο για ένα νέο γλωσσικό ζήτημα, καθάριο και απλό, πετώντας στα σκουπίδια ορθογραφίες και άλλες ανοησίες που ταλαιπωρούν τους ανήλικους πολιτικούς εξόριστους και τους αμερικανοσπούδαχτους.
Αλήθεια, αν τα έγραφε αυτά ο χωρίς πτυχία Φίλης ή ο πολιτικός μηχανικός Τσίπρας, τι θα έγραφαν οι κωλοφυλλάδες τους; Για πόσο καιρό θα έκραζαν οι τηλεπαπαγάλοι τους (που επίσης δυσκολεύονται λίγο στην Τρίτη κλίση);

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου